Pagninilay sa araw na ito

Isang Bahay na Nahahati

Sa bahaging ito ng Ebanghelyo ni Lucas, makikita natin ang isang sandali ng parehong pagpapagaling at pagtatalo. Si Hesus ay nagpalayas ng isang demonyong nagpapipi sa isang tao, at ang dating pipi ay nagsimulang magsalita. Namangha ang napakaraming tao, ngunit ang tugon ng ilan ay isang matinding paalala ng katigasan ng puso ng tao. Sa halip na magdiwang sa paglaya ng isang tao, inakusahan nila si Hesus na kakampi ng diyablo: "Sa pamamagitan ni Beelzebul, na prinsipe ng mga demonyo, siya ay nagpapalabas ng mga demonyo."

Ang paratang na ito ay nagpapakita ng isang malalim na espirituwal na pagkabulag. Hindi nila maikakaila ang kapangyarihan ng himala, kaya't ang pinagmulan nito ay ibinabaling nila sa kasamaan. Ang tugon ni Hesus ay lohikal na hindi mapapasubalian: "Ang bawat kahariang nahahati laban sa sarili nito ay mawawasak." Paano mapapalayas ni Satanas si Satanas? Iyon ay pagpapahina lamang niya ng kanyang sariling kaharian.

Ang lohika na ito ay tumatama sa puso ng ating sariling espirituwal na buhay. Tayo ba'y namumuhay nang nagkakaisa kay Kristo, o tayo ba, sa maliliit na paraan, ay nagtatayo ng isang bahay na nahahati sa loob natin? Hindi natin masasabing sumusunod tayo kay Hesus tuwing Linggo kung sa ibang araw naman ay nag-aalaga tayo ng sama ng loob, kasakiman, o kawalan ng kapatawaran. Ang kaluluwang nagsisikap maglingkod sa Diyos at sa pera, na nagsisikap kumapit sa kasalanan habang nagsusumikap para sa kabanalan, ay isang bahay na nahahati. Hindi iyon maaaring manatili; iyon ay mawawasak.

Pagkatapos, binigyan tayo ni Hesus ng isang malalim na larawan ng kanyang misyon: "Ngunit kung sa pamamagitan ng daliri ng Diyos ako ay nagpapalabas ng mga demonyo, dumating na sa inyo ang Kaharian ng Diyos." Ang "daliri ng Diyos" ay umaalingawngaw mula sa Lumang Tipan, kung saan ito ang kapangyarihan ng Diyos na nagpalaya sa mga Israelita mula sa pagkaalipin sa Ehipto (Exodo 8:19). Dito, si Hesus ang bagong Moises, ang tiyak na tagapagpalaya, hindi mula sa isang pulitikal na maniniil, kundi mula sa higit na malaking pang-aapi ng kasalanan at ni Satanas. Ang Kaharian ay hindi isang malayong pangako; ito ay nandito na, ngayon, sa katauhan ni Hesus. Siya ang "mas malakas na tao" na dumating upang supilin ang malakas na tao (ang diyablo), gapusin siya, at nakawin ang kanyang mga ari-arian—upang bawiin ang bawat kaluluwa para sa tunay na may-ari nito, ang Diyos.

Ang talata ay nagtatapos sa isang mabigat at mapaghamong panawagan sa paninindigan: "Ang hindi panig sa akin ay laban sa akin, at ang hindi tumutulong sa akin na mag-ipon ay nagsasabog."

Walang gitnang daan sa espirituwal na buhay. Tayo ay maaaring aktibong nag-iipon kasama ni Hesus—nagtatayo ng Kanyang Kaharian sa pamamagitan ng ating mga panalangin, pagpili, at pag-ibig—o tayo ay nagsasabog. Ang ating pananampalataya ay hindi isang tahimik na tatak kundi isang aktibong katapatan. Bawat isip, bawat salita, bawat kilos ay isang pagpili na maging panig sa Kanya o laban sa Kanya. Ang maging "panig" kay Hesus ay ang pahintulutan Siya, ang Mas Malakas, na lubusang maghari sa bahay ng ating kaluluwa, na palayasin ang lahat ng hindi mula sa Diyos, upang tayo rin ay mapalaya mula sa ating pagkakapipi at buong tapang na maipahayag ang Kanyang awa at pag-ibig.